Tags

, , , , , , , , , , , ,

Risicoloos
Gek dat zulke woorden harder doordreunen dan de lijst met complimenten die daarboven staan. Ik denk er lang over na. Pieker er zelfs over.
Risicoloos, want er is geen mening gegeven.
Tja.
Daar heeft de schrijver gelijk in. Ik kan er niets anders van maken.
Wat maakt een column een goede column?
Je mening uiten volgens kenners.
Prikkelen.
Provoceren.
Uitvergroten.
Ik worstel ermee, want zo zit ik niet in elkaar. Ik schrijf gewoon graag. Kleine stukjes, iets langere. Iets om over na te denken. Of wat ik gezien heb, ben tegengekomen. Op straat, vakantie, in de trein, onderweg of ik schrijf over gewoon maar wat gedachten waar ik zelf mee worstel.
Een week lang zoek ik in boeken. Google ik me gek.
Wat maakt je een goede columnist?
Ik kom er niet uit.
Ik stel mijn vraag dus maar eens bij.
Wie is een goede columnist? Wie lees ik graag?
Dat vind ik minder moeilijk.
Als eerste Martin Bril natuurlijk. Dood. Maar wel een verdomd goede columnist.
Ik pak een aantal van zijn boekjes uit de kast en blader er doorheen.
Op zoek naar zijn mening. Ik krijg het niet gevonden. Verlies me wel weer in zijn stukjes. Over zijn huis in Frankrijk, Parijs, zijn dochters en uiteindelijk zijn ziekte.
Heel persoonlijke gedachten. Beschouwingen. Maar een mening? Ik lees het niet.
Dan blader ik door wat bekende weekbladen.
Wat staan hier voor columns in?
Ik lees een column over wekelijkse ontmoetingen, iets over geld, een stukje over een reis. Gelukkig! Ook nog een column met een mening. Over een tv-programma, maar toch, het is een mening.
Dan pak ik de Volkskrant. De column van Sylvia Witteman. Die mag ik ook graag lezen. Het gaat over het roken en vooral het niet roken vandaag de dag.
Ja, dat is een mening, verpakt in een verhaal.
Dat dan weer wel.
Zuchtend neem ik plaats achter mijn toetsenbord.
Ik hou van de columns van Bril. Ik mis ze nog dagelijks.
Hij leerde me te kijken op een manier die anders is dan gewoon maar wat je ogen gebruiken. Hij peinsde over het lot van de barman in een café langs de E273.
Bedacht waarom die ene merel nu juist zijn keukenraam uit had gekozen om voor te gaan zitten eten.
Risicoloos?
Het komt niet eens in me op om zo over hem te denken.
Maar ja, dat is dan weer mijn bescheiden mening.